กราบนมัสการพระคุณท่านขอรับ/เจ้าค่ะ
(เจริญสุขในสติปัญญาและบุญบารมีร่วมเถิด พสก/อุบาสิกา)

ท่านจะเดินทางตอนใหนรึ..ขอรับ..พระยาพรหมราชกล่าวถาม

อาตมาเป็นพระภิกษุในพระตถาคตเจ้า..เป็นสัทธิวิหาริกของ พระอาจารย์อุมาภรเถระเจ้า.
ครูอุปัชฌาย์/อาจารย์ของอาตมาเดินทางมาเส้นทางนี้น่าจะผ่านจุดนี้ด้วย พสกพอจะได้พบเจอท่านหรือไม่ล่ะจ๊ะ นั้นคือเหตุแห่งการจาริกของอาตมา..

เหตุใดรึ.?พระคุณท่านถึงได้จาริกเพื่อติดตามครูบา..จุลมณีโชติ จันทรารัศมี..พระยาพรหมราชกล่าวถามถึงประสงค์….

จ้า..นั้นก็แปลว่าอาตมามาถูกหนแห่งแล้ว…
ก่อนจะเล่าความประสงค์..อาตมาอยากถามปริศนาธรรมในบุพกิจสักข้อนึงต่อพสก..พอจะสะดวกตอบ
รึไม่..?ล่ะจ๊ะ..

ยินดีๆขอรับ..พระคุณท่าน..เชิญปุจฉาเถิดขอรับ

จ้า..เจริญสุขในสติปัญญาและบุญบารมีร่วมเถิด พสก

ภูเขานั้นกั้นท้องฟ้าได้ในคราใด..ตาของมนุษย์มีสิ่งใดที่บังได้สนิท ของสิ่งใดที่ขอไม่ได้แม้นมีศักดิ์เป็นเจ้าพระยา/มหากษัตริย์…อะไรมืดที่สุด..และที่ไปในทางตันคืออะไร..?….ทั้งหมดนี้แหละจ้า..เป็น..ปุจฉา..ของอาตมา..ขอท่านพสกจง
วิสัจชนาเพื่อความสมบูรณ์ในวาสนาและจุลชาติเถิด..จ้า

นี้คือบุพกิจ..(เรื่องที่ใกล้ตัว..ที่ต้องทำก่อนทุกๆอย่าง) สาธุๆๆการในพระสัทธรรม/สมบูรณ์ในอริยะทรัพย์/เจริญในโภคทรัพย์เถิด..พระคุณท่าน..

“ที่มีคือไม่มี..ที่ดีคือไม่มี..ที่ไม่ดีคือไม่มี..”
เหนือใต้ ซ้ายขวาคือทิศทาง เหนือวิบากกรรมนั้นไม่มี ธรรมชาติเป็นสภาวะ(บรรยากาศ)ธรรมบทเป็นสมมุติ ของสมมุติเป็นบัญญัติ สิ่งที่บัญญัติคือสมมุติท้ายที่สุดคือวัฏฏะ(คือการหมุนวนเวียน)

สุดท้ายคือไม่มี ท้ายที่สุดคือไม่มี..

สิ่งที่มี คือไม่แน่นอน..สิ่งที่แน่นอนคือไม่มี..ความสุขในวัฏสงสารคือความทรมานของสรรพสัตว์เพราะไม่แน่นอนขอวิสัชนาต่อพระคุณท่านสักเพียงนี้/ขอรับ

เจริญแท้ๆเรามาตรงแล้ว
เชิญเถิดๆท่านชายหญิงอย่าได้เที่ยวปรามาท/ประมาทอะไรที่ยังไม่รู้จักอย่างแท้จริงอีกเลย..

เราเดินด้วยเท้าของเราทีละก้าวยังที่กว่าเดินไม่ได้ด้วยเท้าตัวเองนะ..เขาพาเราไปคิดสงสัยตลอดทาง
เราก้าวย่างด้วยตนเองภูมิใจตั้งแต่ก้าวแรกเลยนะ

อาตมาย่อมยินดีที่ท่านเจ้าเมืองด่านนอก(พรหมราช)ให้การต้อนรับอย่างดียิ่ง..เราจักกล่าวอรรถธรรมรส เพื่ออนุเคราะห์ต่อประชาชนของท่านนะบัดนี้…..

ที่มีนั้นไม่แน่ที่แน่ๆนั้นไม่มี..เชิญสดับเถิด..

ติดตามตอนต่อไปจ้า..(แกะดำคัมภีร์ชีวิต)ถ่ายทอด/บรรยาย