เป็นคนดีมันบ่หยากคือเป็นคนบ่มีค่าดอก

เป็นคนดีกะแค่คิดดีๆเว้าดีๆเฮ็ดอิหยังกะอย่าคาดหวังเอาแต่สิได้เพื่อเจ้าของผู้เดียว..

ส่วนเป็นคนบ่มีค่า..มันหยากหลาย..ต้องเว้าเป็นตาซัง..ต้องเอาแต่ใจเจ้าของ..ต้องมองค่าคนอื่น.
บ่เห็น..ต้องเป็นคนขี้คร้าน..ต้องเป็นคนบ่ฮู้จักคุณคน
ที่สำคัญต้องเป็นคนบ่หย้านบาปละอาย
ต่อกรรม..และระยำตำหนิติเตียนแต่ผู้อื่น..
นั่นแล๊ว..คนบ่มีค่า..บ่แม่นสิเป็นง่ายเด้…ท้าว..

อย่ายึดเอาแต่อารมณ์ดีอารมณ์บ่ดี..ให้ยึดเอาเหตุและผลด้วยสติปัญญา..ให้เจ้าเป็นผู้กล้า..บ่แม่นบ้าพลังหลงอำนาจเงินตรา..พากันหลงกายจนลืมเฒ่าลืมแก่…หลงทรัพย์สมบัติจนลืมคุณค่าความเป็นคน
หลงกามคุณจนลืมความละอายแก่ใจ..
หลงว่าเจ้าของคักกว่าไผ..จนลืมคำสอนพ่อกับแม่..

ฮอดมื้อฮอดยามเจ้าของลำบากแท้ๆ.คุณพ่อแม่กะสินึกบ่อออกเด้..ท้าว…ให้คิดเบิ่งตรองดู…

มื้อนี่มี..ปัญหามาทวยคือเก่า…ลองคึดเอาดีๆ..เด้อ..ท้าว..

ปูบ่มีขา..กับหมาบ่มีหู…สิมีหยัง..ให้นับ