คำบอกเล่า หรือจะเท่าความจริง

มืดนะถ้าใจบอด ( ความสำนึกสำเนียกไม่มี )
ร้อนนะถ้าความคิดไม่ดี ( มีริษยา และโง่เขลา )
จนจริงๆนะ ( ถ้าปัญญาไม่มี )
ไร้ที่พึ่งพิงนะ ( ถ้าสติสัมปชัญญะไม่มี )
ตกนรกทั้งเป็นนะ ( ถ้าลบหลู่คุณท่านผู้มีบารมี )


ความตายไม่ใช่ปลายของชีวิตนะ ความเป็นอยู่ในความเป็นจริงต่างหาก คือจุดหมายของการดำเนินชีวิต

เรารู้ในตัวตนของเรา เราสำเนียกในความคิดของเรา เราไม่มีเวลาไปกล่าวขานเรื่องของผู้ใด..

นั้นคือหน้าที่ ของเรา กรรมจะจำแนกหมู่ชน
ความคิดของเขาจะทำให้เราเลือกห่างไกลไม่ให้เข้าใกล้เราอีก เราจักไม่ตำหนิติเตียนใครๆ..เราจักห่างไกลออกไปเรื่อยๆ นั่นแหละคือเรา

ข่าวสารของเราไม่ไปเที่ยวไบ่แจกผู้ใด คนของเราจะฟังเราเข้าใจ ธรรมชาติจะบอกเหตุที่เรากล่าวเอง…

*สุวรรณราช*

มีโอกาสนะ ถ้าเข้าใจที่เรากล่าว