ฟังเด้อท้าว..ขี้ๆนี่มันกะมีหลายอย่าง…พวกหนึ่งนั่นขี้อ้าง..กะ
หย้อนวาบ่เคยมี..

พวกจั่งหนึ่งขี้ถี่..กะหย่อนวา..บ่คยพอ….พวกจั่งหนึ่งขี้อิจฉา.
.กะหย่อนวา..ปัญญาบ่ ส่ำเผิ่น…พวกๆหนึ่งขี้มักหย้อง..กะหย้อนวามีปมด้อย…พวกจั๋งหนึ่ง..ขี้บ่อาย..กะเทียวขายหน้าเจ้าของ..

ซุมจั่งหนึ่งขี้จองหอง..กะหย้อนวาเป็นนำแนวนำเชื้อ…แต่วาขี้
อิหยัง..กะบ่เป็นตาซังส่ำ..ขี้ข้ามักโอ้ ดอกสู..

ชาติอึ่งเผ้า..คำเว้าฆ่าเจ้าของ..กินข้าวโต โสความเผิ่น..บาดสิซ้ำ..กะมานั่งรับกรรม..อยู่เทิงกองขี้…

บักพญาขอมกับอินางเขียวค้อม..มันมีครบทุกขี้..กูกะเลยสาปแซ่งเวรพวกมัน…

ช้างบ่มีพอสิแกว่งหูดอก มันตายเบิดแล้ว..คั่นสิมี..กะสิเหลือแต่..พวกผีเปตร…นำหย่างหากวนหมู่..เพราะมันทุกข์หลาย
ในหัวใจ…เลยอดบ่ไหว..ไปหาก่อกวนผู้นั้นผุนี่…คั่น.บ่.อยากเปื้อนขี่..กะให้หลีกหนีเอาเด้อ..ท้าว…

เว้านำน้อย ซวยน้อย..เว้านำหลายซวยหลาย…บ่เว้านำเว้าหา..ส่ำปานได้เป็นพญาเด้อท้าว…ให้จื่อจำเอาไว้….

มีตั้งแต่ผีบ้านั่นล่ะ..ไปนั่งเห่ากับหมา…มีตั้งแต่คนอับจนปัญญา..ไปถือสา..ผีเปตร..ที่เหลือขอเด้อ…วันพระ…คั่นบ่.อยากเปลืองน้ำกรวด..กะให้สวด..อธิภรรม..7คัมภีร์..ไล่ผีซุมนี่เด้อ….

ซำบายดี..ซูผู้ ซูคน…เอ้า….บาดทีนี่..เซิญ..ฟังลำ…ซะลาล่า…55555h