คนอื่น..มีความหมายเช่นใดเล่า พระองค์ พึง อนุเคราะห์เถิดพระเจ้าข้า… สุวรรณราชเธอจง น้อมรับในความหมายนี้เถิด… คนอื่น ย่อมไม่ใช่เรา..ย่อมไม่ใช่คู่ครองคู่ชีวิตของเรา..ย่อมไม่ใช่..บุตรธิดาของเรา..ย่อมไม่ใช่สหธรรมิกกัลยาณมิตร..อันดีของเรา…ย่อมไม่ใช่มิตรในสังสารวัฏน้อยใหญ่ของเรา..ย่อมไม่มีความคิดอัน..มีคุณธรรมประจำใจเหมือนเรา… สุวรรณราช คุณธรรมประจำใจของเรา..มีเช่นนี้นะ.. เรามีเมตตา คือความรักปรารถนาให้เป็นสุข เรามีกรุณา คือความสงสารและเอ็นดูปรารถนาให้พ้นทุกข์ เรามี มุทิตา คือความยินดีที่เห็นเขาเป็นสุข…สุดท้ายเรา..มีอุเบกขา..คือเราเข้าใจกฏของธรรมชาติในกาลเวลา ..คือวางเฉยเสียในอากัปกิริยาและสาไถยแห่ง..ชนเหล่าที่มีสัณฐานมาจาก อบายภูมิ ทั้ง 4 คือ เราเรียกว่า…คนอื่่น..นั่นเอง.. พวกเขา ไม่ละอาย ต่อบาป ไม่เกรงกลัว..ต่อบาป ลบหลู่คุณท่าน ห้ำหั่นแม้กระทั่งพวกเดียวกัน…ไม่มีเหตุผลในการใช้วาจา ท่าทาง แม้กระทั่งความคิด..สตรีจะระเริงในกามราคะ สมสู่เล่นชู้มากชาย..ขายหน้าเผ่าพันธุ์…ชายจะเสพสิ่งอันมอมเมา เล่นอบายมุข..พวกเขาจะยกย่องกัน ในเรื่องต่ำๆ ในกาลข้างหน้า นรกจะอยู่บนดิน คือ พวกเขาเหล่านี้จะพากัน เข่นฆ่ากัน ยามเกลียด และเสพสมกันยามเมา..ความโง่เขลาและความขี้ขลาด จะสำแดงออกมาพร้อมๆกัน…..มากมายนักหากจะกล่าวถึง..นะ..สุวรรณราช…เราเลยขอกล่าวสั้นไปนะ… ว่า..คนอื่น…นั่นเอง..

สุวรรณราช…พึง อย่าให้คนอื่นเข้าใกล้..พึงอย่าใช้สิ่งของร่วม…พึงอย่าใช้วจีเพียงว่า.แค่นี้นะ หากต้องสนทนา..พึงใช้สายตามองไปทิศทางตรงกันข้าม หากต้องมองเห็น พึงปิดทุกๆช่องทางที่จะทำให้ต้องพบพาลนะ …

นี่แหละความหมายคำว่า…คนอื่น…..