“เราจักไม่ถือเอาสิ่งอันมีที่มาจากการย้อม..เพื่อให้ดูดี แต่เราจักยินดีและให้ความสำคัญในสิ่งของอันมีที่มาโดยไม่ย้อมหลอก”
ไก่งามเพราะขน จะไปเมืองที่มีคน ก็ต้องแต่งองค์
สิเพคะ…เหตุผลของเทพธิดา นาม แก้วรัตนา กล่าว..
เครื่องประดับมีไว้ใช้ปกปิดสิ่งไม่งามนะน้องหญิง…เธอมีสิ่งไม่สวยงามด้วยรึ..น้องหญิง…
สวยงามหรือไม่สวยงาม คนละเรื่องกัน.นะเพคะ..เข้าเมืองตาหลิ่ว..เสด็จพี่จะโชว์ดวงตาที่ดีให้เป็นภัยหรือเพคะ….
น้องหญิง..กล่าวมาโดยสมบูรณ์ในเหตุผล เยื่องปุถุชน โดยทั่วไป..เขามีเลยจ้า…
เปล่าเลย..เพคะ…สำหรับน้องแล้ว..สรรพสิ่งเท่าเทียมกัน จะแตกต่างกันบ้างก็แค่บางครั้งบางเวลา คละเคล้าผสมปนกันไป ในวัฏฏะสงสาร สังสารวัฏน้อยใหญ่ ต่างเวียนว่าย เพื่อรักษาตัวเองทั้งนั้น…หม่อมฉัน ไม่ได้มองผู้ใดยิ่งใหญ่กว่าผู้ใด หากหม่อมฉันไม่เคยท่องเที่ยวในแดนภพภูมิ ย่อมมิเข้าใจอย่างลึกซึ้งเช่นนี้เลย..เพคะ พระองค์ช่างมีปุจฉา มาทดลองปฏิภาณหม่อมฉันเป็นประจำ หม่อมฉันซาบซึ้งยิ่งนักเพคะ…😊😊😊😊😊
ดีแลๆแก้วเอ๊ย ใหนเลยเราจะวางใจลงได้เล่า..
เพราะเข้าเขตบังบด สุวรรณราช ก็จะสมานกาย นรนาถร เป็นพญาเต่า เทียมเท่า ผืนธรณี เพื่อเป็นที่พึ่งอาศัยของหมู่ชน…เราทั้ง 2 จะเป็นเพียงชายหญิงชาวบ้าน ที่จดจำกันไม่ได้..จะไม่ให้ห่วง. ย่อมเป็นไปได้ยากนักนะ แก้วเอ๊ย…
จำคำพี่กล่าวนะ…ภูเขาย่อมกั้นฟ้า..สักแต่เพียงแค่บังตาเราเท่านั้น…วาสนาย่อมมีที่มา..จากบุญบารมีที่สั่งสม…ฉัน นามพระยาธรรมิกะ เทวะราชกุญชร แม้ตอนหนึ่ง เป็นหัสดีลิงค์. ให้น้องหญิงเล็ง..ศร..ปลิดชีพ..สักแต่เพียงเรื่องของอุบายธรรม….
ขอสวัสดิมงคลจงเป็นรัศมีของเธอเถิดน้องหญิง..ท่องเที่ยวในแดนภพภูมิใดๆ ให้เธอเป็นความโชคดี ของเหล่าชน…ให้มีสันธนา. ความสุขเป็นอาวุธ เถิด ฮัมมูลห์ละร์ๆๆๆๆๆ