คำปรารภ
ย่อมมีอานิสงค์แน่นอนหากจิตใจอันจำนงค์นั้นมี
.อานิสงค์นี้ เสมือนดังผลอันเกิดจากต้นไม้. ย่อมอาศัยสายพันธุ์..แม้กระนั้นก็ต้องบำรุงรักษาดูแลอย่างดี ถึงจะให้รสชาติหรือคุณภาพของผลที่ดี…เช่นเดียวกันหากการกระทำอันเป็นไปเพื่อฉาบทา ทำท่าทางหรือเพื่อประดับอวดโชว์. เอาโก้ๆเท่ๆมีคนชม..ย่อมไม่มีอานิสงค์ใดๆจะได้คืน เพราะเจตนาที่กระทำเพียงแค่แสร้งไม่ได้เกิดจากใจ. บทเนื้อหาในตอนนี้ จะเป็นบทที่เริ่มต้นเรื่องราวในพุทธทำนาย และตัวละครประกอบเรื่องจะมีสมมุติแต่นามเท่านั้น แต่โวหารจะเป็นโวหารอันแท้จริง ย่อมไม่ถูกจริตผู้คนบางกลุ่มและเพื่อไม่ให้สิ่งที่กำลังถ่ายทอด นั้นไปสู่สายตาของบุคคลบางกลุ่มที่ผู้แปล คว่ำขันควำ่บาตรไม่ปรารถนาจะให้พบเจอ เลยขอใช้.
บทปรารภนี้ เป็นบทเดียวที่เป็นสาธารณะ ส่วนที่เหลือ. จะส่งผ่าน พรเมืองแก้วทุกๆตอน ให้ท่านสีหะนาโคพึงรับทราบตามเนื้อความนี้เถิดนะ.
เราไม่ปรารถนาจะประกาศเรื่องราวของเรา. ให้บุคคลอันมีความหยาบโลนและเคยลบหลู่เกียรติ์เรา ได้พบเห็น เราถือสัจจาธิฏฐานไว้มั่น แม้แต่เสียงหรือร่องรอยเราก็ไม่ปรารถนาให้ได้พบเรา…นี้แล คือปรารถนาแห่งเรา. พึงน้อมรับสิ่งนี้จากเราและเหล่าอริยะชนเสียก่อนนะ ด้วยการ จุดธูปรับคำมั่นต่อเรา คือ 5 ดอกแทนธรณี 8. แทนทิศมหาราช 9 ดอกแทนบริวารแห่งเรา 4. แทนธาตุอันประกอบสังขารแห่งเรา. เพียงนั้นเอง…