จิตใจต่ำ..ย่อมไม่มีคำใดๆ..ถูกใจได้..ดีเป็นร้าย
.แม้กงจักรยังเป็นดอกบัว..อยู่กับตัวเองก็กิน..
เครื่องใน..เหมือนผีปอป…มีไฟนรกเร้าร้อน.
ครุกรุ่น.ไม่มีวันสงบ..กล่าวคำใด ย่อมตั้งใจ
ให้เสียดสี..มีเวรกรรม..เวลาคิดก็เก็บเอาแต่ของเสีย..มาสะสม…จิตโสมม.จมปรัก..
ไร้ที่พึ่ง..แม้ตนเอง..ยกเอาสัตว์มาเทียบเปรียบกับบุคคล..เพื่อสาปแช่ง..ใจแสลง…ร้อนลุ่ม..ในขุมนรก.
เป็น..วิมาน..บ้าน..ถาวร…
ศีลธรรมจารีต.นั้น..จำแนกคนกับเหล่าสัตว์ไว้ชัดเจน..ด้วยอุปนิสัย..ใจคอ..
ขอเริ่มต้น..บทที่หนึ่ง…มีชื่อว่า..ขุมนรกบนดิน….😊😊😊😊