เหตุผล..หลายเรื่องที่เปลืองเวลาเปล่า.ที่จะสาธยายเธอเอ๊ย…
แต่เดิมที..โลกของเรา.นั้นมีโลกคู่ขนานกัน..เสมือนกระจกเงา..เราเดิน..เอาฝ่าเท้าเหยียบกัน กับโลกนึง..ที่เธอเรียกว่าโลกวิญญาณ..แท้ที่จริง..โลกคู่ขนานนี้ ไม่ใช่โลกวิญญาณ อีกอย่างที่เรียกกัน..แต่เราเรียกว่า โลกทิพย์..เนื่องจากเราใช้กาย ที่ไม่ได้อาศัยธาตุ4. แต่เรามีขันธ์5. เป็น ที่อาศัย..หากเราจะขยายความมากไป เกรงจะสงสัยไม่เลิก..อย่าเลย..
โลกวิญญาณนั้น เปรียบเสมือนที่รอคอยเวลา ไม่ใช่ทีอยู่อาศัย..ผู้ที่อยู่ในโลกวิญญาณนั้น..เขาจะอยู่แบบรอคอย บ้างก็ก้มหน้า..บ้างก็เดินวนเวียน..เหมือนรอคอยอะไรสักอย่าง…แต่มีกลุ่มนึง..ที่เราไม่สามารถจะใช้คำว่าวิญญาณได้ เนื่องจากเขา ยังมีสัญญาและเวลาที่เหลือในฐานะคน..อยู่..พวกเขา คือคน ที่ไม่มีร่างกาย แน่นอน งานท่าน 23 ปีที่ผ่านมา ท่านทำได้สำเร็จดีแล้ว..แต่ท่านจะยังใช้ชีวิต แบบคนยังไม่ได้ ถ้าท่าน ไม่ปิด ช่องทางการสื่อสารกับเรา…นั่นคืองานชิ้นสุดท้ายของท่าน…ลบชื่อเรา ส่งบริวารของเรา คืนถิ่น..และแจ้งข่าว สาร ใหม่ ให้แล้ว เสร็จในเดือนตุลาคม 2562. เราจะคืนคำว่าคนให้ท่าน แค่นี้นะ…
กายนั้นสำคัญที่มีตาดีๆมองเห็น…
สุขหรือทุกข์ทางกายเป็นเวทนาของหมู่สัตว์…ในสากลโลก..
สุขหรือทุกข์ในเรือนใจ..อาศัย บุญและบาป
ส่วนหลุดพ้น นั้น เป็นปัจจัตตังเวทิตัปโพ ไม่ใช่กิจ คิดเอาเองไม่ได้..ต่างคนต่างรู้ แค่นี้เองจ้า….

กายที่ดี..สวยงามได้..ก็จริงอยู่..แต่สักครู่..ร่วงโรยรา ตามสมัย..หากยึดว่าถือเอา เท่าที่กาย สุดท้ายหน่าย..รำคาญกัน..ว่าอย่างฉันมั๊ยล่ะเธอ..
ของแข่งได้อวดได้ .แค่ฉาบทา..มิได้หาแก่นสาระแห่งเรือนสุขในใจไม่..กลับยามสวยสด..สง่า..พากันหวง บ้างกัดแก่งแย่งกันกิน เยื่อง..ฝูงหมา..พอชราหย่อนยานตามเวลา..มองหาหมาตัวที่เคยแย่ง ไร้ร่องรอย
นี่หรือๆสตรีเอ๊ย ของสวยงามของ. แม่คุณ..
เพราะไม่มีมันเลยด้อย คอยอิจฉา เพราะสง่าท่าไม่มีดั่งหมู่หงษ์..
เลยแสวง. วิ่งแข่ง ตะแบงตน..พลอยสับสนจนคุณค่าและตัวตน..ดูแต่หงษ์.จนลืมค่า ของตัวเอง
ชายบอกรักๆ อะไรล่ะพี่จ๋า..รักแข้งขา.ใบหน้าน้อง..หรือของเสพ.สมภิรมย์ใคร่..ล่ะพี่เอ๋ย..
เปล่าหรอกน้อง..ที่พี่มอง..หาใช่สิ่งของที่กล่าวเลย.กลับเฉยๆ.สักแต่เพียง..พี่สงสาร..แม่นงคราญ..
ที่เกิดมา..เป็นสักเพียง.มีเรือนร่าง..ไว้ปรนเปรอ..
ช่างเถอะๆ…กายเธอนั้นเสมือนทรัพย์ อันเรียก เหล่ามหาโจร ผู้ลุ่มหลงในกามา มาฆ่ากัน สำหรับฉัน นั้น ขอลา ภรรยา ที่บ้านยังรอคอยจ้า…
แน่นอน ถ้าอวดสักเพียงร่าง กาย ในกามา ค่าย่อมมีสักเพียงนี้ สตรีเอ๊ย…อวดคุณค่า งดงามล้ำ กิริยาเลิศประเสริฐ น้ำใจงาม.
วาจาเพราะ เสนาะรื่นโสตสัมผัส..จัดว่างามเหมาะแท้ๆ…นั่นแหละหนา…แม่ศรีเรือน….แล้วนั่งรอเจ้าพระยา มาเยี่ยมเยือน. ย่อม ไม่เปื้อน ในกามา..ค่าต่างกัน…เจริญแล…แม่นงคราญ…