ผมจะต้องทำอย่างไรบ้างล่ะขอรับท่าน..(.หึๆหึ..เธอนี่ ช่าง..แสดงเดียงสาได้บริสุทธิ์จริงๆเลย..).ท่านขอรับ..จนป่านนี้..ท่านยังไม่วายที่จะตำหนิผมแบบเหน็บๆตลอดเลยขอรับ..แบบว่า ผมรู้สึก เช่นนี้ขอรับ..( 555…ใช่.เราจะ..ซ้ำเธอ..จนถึงที่สุด..จนกว่าเธอจะยอมลืม..ตา..แล้วเผชิญ.กับปัจจุบันจริงๆ.เท่านั้น..เธอแกล้งโง่..จนหลายครั้งโง่จริงๆ..เธอ.จ่อมจมอยู่กับความทรงจำที่เธอเขียน
และวาดฝันโดยลำพัง..เธอพลาดการทำกิจ..สำคัญ เพราะเธอแพ้ ภัยในใจตนเอง..เช่น.กามราคะ.
.เธอชนะทุกๆเรื่อง..ยกเว้นเรื่องนี้..เธอ..มีสิทธิ์กลับบ้าน..เกิด..แต่เธอ..จำบ้านตัวเองไม่ได้..
.แม้แต่เรา ที่คอยตาม..ดูแลเธอมตลอด..
.วันนี้..ตาพุฒิก็ส่ายหน้า..เพราะแก..หมดปัญญา.
จะอธิบาย…เฮ๊ย…จระเข้..ตัวนี้..เขา.ตัดลิ้นเธอ
เพราะคิดว่าเธอโกหก เขา ……เขาควักหัวใจเธอ ตามคำกล่าวของเธอเอง..เขาเจาะดวงตาเธอ.
.เพราะเธอ..ยืนยัน..ความจริง ที่คนอื่นไม่สามารถ
จะเห็นกับเธอด้วย…เธอ..ไม่โกรธเขา..เพราะ..เธอ
รู้ว่าเขาเองก็โดนหลอก …เธอ..ขอเรา..เพื่อจะไปทำเรื่องราวเฉพาะ …เรา.ให้เธอ..เดินทาง..
เพราะกิจงาน..สำคัญ..แต่เธอ..กลับ..ทิ้งกิจ
สำคัญ ไปกัดแก่งแย่งกัน เยื้องแร้งกินศพ..ในกามะราคา..
เรา..ให้เวลาเธอ..แต่เธอ..เลือกทิ้งเวลานั้น…
วันนี้..ถ้า..เขี้ยว..จระเข้งับเธอ..เสีย.ให้สบั้น..
เธอจะได้พบหน้าเรา…
ไม่มีใคร..คือรอยเก่า..ไม่รู้จักใคร..คือหน้าที่ใหม่..
ฉันจะให้..น้ำ.สีดำ.เสมือนฤทธานุภาพแก่เธอ..แล้ว..ลบรอยทุกชนิด..ก่อนศาลาจะปิด แล้ว..ทุกอย่างอันตธาน หายไป ในพลิบตา..
หลับตา แล้ว ว่าตามเรา…งึ..ลา.อา..สึ.บะ
.18. จบนะ..เจอกันเพลาตรู่ที่ชั้น 3. ศาลา พันห้อง เก็บทุกๆอย่างมาให้หมด นะ…(.ลืม.บอกไป..ทุกคนที่เธอ..รู้จัก..พวกเขา..กำลังหัวเราะเยาะเธออยู่นะ..)
ให้โชคดี..