บุญก็มี..ทานก็สร้าง..หากแต่ไม่เคย..อนุโมทนา..
ไม่แตกต่างจาก ราชบุตร.ราชธิดา.ที่จรถิ่น..จากอก พระมารดา…แม้คราว.หนึ่ง.กัญหาและชาลี..จรรี.เป็นพ่อค้า..2. พี้น้อง..ใช้โคถึก..ไร้สำนึก.ขาดตรึกตรอง..
คิดแต่ปอง.ผลการค้าหากำไร….เจอผู้คนสัญจรผ่าน..ยากลำบากอนาถา..มีเมตตา..ให้ทานทรัพย์.แล.อาหาร..ไม่เคยขัดเรื่องบุญ.กุศล.สร้างผลทาน…แต่อาหารให้โคถึก..นึกไม่ออกเพราะ.ไม่ใช่คน..
เห็นเป็นสัตว์.อยากใช้งานตามใจคิด..อยากเฆี่ยนตี..ตามอารมณ์..ไร้เหตุผล..ลืมไปว่า..สัตว์ทั้งหลาย.ที่ร่วมเกิดมาปะปน..จะเป็นคน หรือโคถึก
ต่างก็มี..ความรู้สึก..ทุกตัวตน..ช่วยแต่คน..
เอาเปรียบสัตว์..ขัดครรลอง…
หลังสู้ฟ้าหน้าสู้..นั้นโคถึก..ในใจนึก.หากวันใดฉันหมดกรรม.แล้วได้เกิดมาเป็นคน..จะขอเอา..สนองคืนพี่น้อง 2 คนนี้ให้สาใจ….
ของไกลให้ได้.ทั้งที่เราไม่เคยอาศัย..แต่ของใกล้.นั้นตระหนี่..ไม่ให้ค่า..ทั้งที่พาเราไปทุกที่..นี่นะรึ..คนบุญ…?..
บทความนี้..เป็น.ที่มา.ระหว่างชูชกกับ.กัญหา
ชาลี.ในชาดก..พระเวสสัณดร..
ที่เห็นในภาพ..คือ..พระสักกะอัม
รินทร์..กับ.ชาย.พระนาง.สุนันทา.เทวี..มาเป็นแม่นม..ระหว่าง..กลางทาง….
วันนี้..ขึ้น 12 ค่ำเดือน 12. ท่านสหธรรม..รู้ใช่มั๊ย..ว่า..คือวันอะไร…หากท่านได้อ่านบทความแล้ว..ให้โทรหาอาจารย์ด้วยนะ…