นับกาลสมัย..ใด ที่เรา..จะขึ้นไปบนภิภพ..
เราจักมิเป็นมนุษย์..ด้วยกายให้เหล่าชายหญิง เหล่าใดได้มีโอกาส มาย่ำยีความปรารถนาดีแห่ง
เราอีก แม่คงคาพึงรับสัจจาธิษฐานแห่งเราว่า
พึงยกเราให้สูงกว่ามนุษย์ ทั้งหลาย ด้วยกายแห่ง องค์พุทธปฏิมา. นาม ว่า ปัญมาเร ชิโนนาโถ ปัตโตสัมโพธิมุตตะมัง จตุสัจจัง ปกาเสสิ ธัมมะจักกัง ปะวัติตะยิ หุลู หุลู สวาหายะ เราคือ พุทธปัญจะวารี..ลอยเหนือ แม่คงคา 5. คือปัญจะ ใครสักการะ ใครรอดพ้นคำสาปเรา…สีนาโค แห่ง แดนแก้ว
อริยะวงษ์ศาแห่งเรา
ถูกบุรุษและสตรีชาวโลกย่ำยี นับแต่กาล จากนี้
เราจัก เอาดินเขาลงมา…ให้เหล่าฝูงเป็นปลา.
.พากัน กัดกิน เป็นอาหาร..เสมือน มดแดงลอยคอในน้ำ
ส่วนวิญญาณ ให้เฝ้าบ่อ่ เฝ้าศาล .เป็นหมู่ บ้านลับแล สตรีให้เป็นม่าย..ส่วยชาย ให้เป็น สัมเภสี เฝ้าของที่ มองไม่เห็น คือ คำสาป แห่งเรา อุๆอะๆ มะๆทาๆยะๆปะๆฤทธิ ฤทธา สวาหายะๆๆๆๆ